Twórczość Janiny Snopek Stefaniak

I Tylko...wiatr

 

Wiersz czwarty

I TYLKO… wiatr miota tobą jak kruszyną,

Jak piórkiem ptaszęcia, jak piasku drobiną,

Jak puszkiem od mlecza rzuca w różne strony,

A znikąd nie widać dla ciebie obrony.

 

Tak pragniesz się ukryć w jamce pod kamieniem,

Który leży cicho za rwącym strumieniem,

Patrzysz w noc i nie śpisz od zmierzchu do brzasku,

Chciałbyś ukryć troski wśród piorunów trzasku.

 

Jak gdyby w tej burzy i w mocach przyrody,

Ktoś dawał ci kubek chłodnej rzeźkiej wody.

Jakby błyskawice otuliwszy ciebie,

Pomogły odnaleźć ci samego siebie.