Twórczość Janiny Snopek Stefaniak

I Tylko...krzyż zatkną

 

I TYLKO…krzyż zatkną na twojej mogile,

I świeczkę zapalą, kwiatów dadzą tyle,

Że ni grobu widać spod wieńców nie będzie

Nekrolog napiszą, by wiedziano wszędzie…

 

I łzami podleją kwiaty posadzone,

Obetrą chusteczką oczy załzawione,

Pójdą w dalsze życie, każdy swoją drogą,

A powiadać będą, że z żalu nie mogą…

 

Ty zaś pozostaniesz pod tym krzyżem czarnym,

Czekając przez wieki w ciemnym grobie marnym.

Także świat zapomni, że tu przecież leżysz,

W dzikim życia pędzie przed siebie pobieży.

 

Ty tu pozostaniesz może lat tysiące,

Aż nad twoim grobem zajaśnieje słonce.

Anieli zagrają hejnał Zmartwychwstania,

Grób twój się otworzy i wstaniesz wśród łkania.

 

Przedwieczny Baranek zasiądzie na tronie,

A ty zaś ku Niemu swoje wzniesiesz dłonie.

On osądzi ciebie, gdzie się udać trzeba,

Tobie precz do piekła, czy wraz z Nim do Nieba?