Twórczość Janiny Snopek Stefaniak

I Tylko...serce

 

I TYLKO… serce zostanie z tej strony,

I łzy i w duszy obraz wytęskniony,

Zdjęcia w albumie, te martwe papierki,

Lecz dla nich rozkosz słodka jak cukierki.

 

Dla bliskich te zdjęcia – jedyna pociecha,

Z których spoglądasz, do nich się uśmiechasz.

A oglądając zapomną zapewne,

Że tobie modły gorące potrzebne.

 

Lampkę zapalą, a wiosną macoszki

O czarnych oczkach posadzą i groszki,

Dadzą nagrobek, może marmurowy,

Z mchów sinych wieniec, tylko nie laurowy.

 

Bo nikt nie był świadkiem i dzieła nie widział,

Kiedy Pan Bóg tobie w Niebie dawał przydział.

Jak z pola zwycięstwa wieniec laurowy,

Dał wracającemu dla głowy ozdoby.

 

I tylko to serce zostało na Ziemi,

Bo chciało być blisko, zawsze ze swoimi.

Bije wciąż na zdjęciu, gdy je oglądają,

Pogłaszczą i wspomną, a czy modły dają?